De goedkoopste domeinnaam is die met de laagste totaalprijs over de jaren dat je hem houdt. Registrars weten dat je naar de prijs van het eerste jaar kijkt, dus daarop concurreren ze. De verlenging, die je elk jaar daarna betaalt, is waar veel van hen het terugverdienen.
Waar de prijs uit bestaat
Een domeinprijs heeft drie delen:
- De registrykosten. Elke extensie heeft een register dat een groothandelsprijs per jaar bepaalt. Voor
.com is die contractueel begrensd en stijgt hij in stappen. Op het moment van schrijven is hij rond de tien dollar per jaar. Controleer het actuele bedrag voor jouw extensie, want het verandert. - De ICANN-heffing. Ongeveer twintig cent per domein per jaar. Te verwaarlozen.
- De marge van de registrar. Het enige deel dat per registrar verschilt.
Een .com voor een euro is dus geen koopje maar een subsidie. Iemand verwacht het terug te verdienen, en dat ben jij, bij de verlenging. De ruimte voor een echte korting op een gangbare extensie is klein. De ruimte voor een valkuil is groot.
De vijf prijzen om te vergelijken
Kijk ook naar btw en valuta. Sommige prijslijsten tonen bedragen zonder btw, sommige in dollars, en een europrijs en een dollarprijs zijn pas vergelijkbaar als je omrekent.
Reken over vijf jaar
Neem twee aanbiedingen. A rekent 1 euro voor het eerste jaar en 20 euro per verlenging. B rekent elk jaar 9 euro.
Na een jaar lijkt A te winnen. Na vijf jaar heeft het bijna twee keer zoveel gekost. De getallen in de afbeelding zijn verzonnen, maar de vorm is gebruikelijk. Zodra het eerste jaar ver onder de verlenging ligt, maak je deze som voordat je koopt.
Meer aanbiedingen die goedkoop lijken:
- Een gratis domein bij hosting. Meestal gratis voor het eerste jaar en daarna verlengd tegen het volle tarief. Controleer of je het domein kunt verhuizen en wat dat kost.
- Een kortingscode. Codes verlagen bijna altijd alleen het eerste jaar.
- Meerdere jaren vooruit. De moeite waard als het verlengtarief goed is, en sommige registrars houden de prijs vast voor de hele looptijd. Is het verlengtarief slecht, dan betaal je het slechte tarief alleen vooruit.
De naam beslist meer dan de registrar
- De extensie.
.com zit in het midden qua prijs en is de veiligste keuze. Sommige extensies kosten per jaar veel meer en sommige zijn het eerste jaar bijna gratis en daarna duur. Een heel goedkope extensie is niet altijd een goed idee: sommige worden veel voor spam gebruikt en mailfilters zijn er strenger voor. Controleer ook de regels. Een aantal landextensies vraagt een lokaal adres. - De lengte. Lengte verandert de prijs niet. Het advies "kies een langere naam, want korte kosten meer" klopt niet. Een korte naam kost alleen meer als het register hem premium noemt.
- Premiumnamen. Een premiumnaam heeft een eigen prijs, van tientallen euro's tot duizenden. Hij verschijnt als beschikbaar en kan toch 89 euro kosten voor het eerste jaar. Controleer de prijs voordat je op kopen klikt.
- Namen die al geregistreerd zijn. Marktplaatsen zoals Sedo, Afternic en Dan bieden ze aan. Gebruik escrow en kijk eerst naar de geschiedenis van de naam (het Internet Archive, blokkadelijsten), zodat je geen naam met een slecht verleden koopt.
Controleer de naam op merkrechten en de social handles die je nodig hebt voordat je betaalt. Een goedkoop domein dat je niet kunt gebruiken is niet goedkoop.
Vergelijk registrars in een zoekopdracht
Heb je accounts bij meerdere registrars, dan heb je geen tien browsertabs nodig. Een naam is bij het register beschikbaar of niet, dus hij is bij alle registrars beschikbaar of bij geen enkele. Alleen de prijs verschilt, en hoe een registrar met premiumnamen omgaat.
DNSense is geen registrar. Het werkt via de accounts die je hebt gekoppeld. In Buy domain typ je een naam en DNSense vraagt elke gekoppelde registrar die domeinen kan kopen tegelijk: GoDaddy, Namecheap, Openprovider, Porkbun, Route 53 en TransIP. Elke rij vult zich zodra de registrar antwoordt, het goedkoopste koopbare resultaat staat bovenaan en premiumnamen krijgen een Premium-label.
Kies een rij en je ziet wat er daarna gebeurt: het domein wordt voor een jaar bij die registrar geregistreerd en op dat account in rekening gebracht. Bij GoDaddy, Porkbun en TransIP gebruikt het de standaardcontacten van het account. Namecheap, Openprovider en Route 53 vragen een registrant, die je uit je contactenboek kiest.
De screenshots tonen voorbeeldprijzen. Drie beperkingen om te kennen:
- De zoekopdracht toont de prijs van het eerste jaar. De verlenging zit niet in het antwoord, dus zoek die op bij de registrar van de goedkoopste rij voordat je koopt en maak de vijfjaarssom.
- De lijst sorteert op het getal dat je ziet. Factureren je accounts in verschillende valuta, reken dan om voordat je de volgorde vertrouwt.
- Een gekocht domein verschijnt in het overzicht zodra de koppeling is gesynchroniseerd.
Nadat je hebt gekocht
- Zet automatisch verlengen aan en zet de einddatum in een agenda. Het domeinoverzicht in DNSense toont einddatum en slotstatus van elk domein, bij welke registrar het ook staat. Zie domeinbeheer.
- Verifieer het e-mailadres van de registrant als de registrar daarom vraagt. Blijft het ongeverifieerd, dan kan het domein na ongeveer twee weken worden opgeschort.
- Houd het domein op slot tot je een verhuizing plant.
- Laat het ergens heen wijzen. Voeg de records toe die je nodig hebt. A-records uitgelegd behandelt het eerste en hoe lang DNS-wijzigingen duren zegt hoe lang je moet wachten voordat je controleert.
Fouten die geld kosten
- Een domein van een euro kopen en niet naar de verlenging kijken.
- Veel extensies "voor het geval dat" kopen en ze elk jaar betalen.
- Registreren via een hostingbundel waarmee verhuizen lastig is.
- Vergeten te verlengen. De herstelkosten zijn de duurste regel van elke prijslijst.
- Jagen op de laatste euro. Tussen twee eerlijke registrars is het verschil klein. De verlengvalkuil niet.
